ถึงเวลาบ๊ายบาย Leading-Out-of-The-Box

ผมอ่านอีเมล์ตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก ผู้ส่งเป็น Head Hunter รายหนึ่งจากสิงคโปร์ บรรยายถึงลักษณะงานที่เขากำลังต้องการคนไปช่วย ความรับผิดชอบที่ท้าทาย โอกาสในการเติบโต ค่าตอบแทนสูง บลา บลา บลา
 
มาชะงักตรงช่วงท้าย 
 
ผู้สมัครที่เหมาะสมควรมีคุณสมบัติต่อไปนี้ 1) มีประวัติการจัดหลักสูตรภาวะผู้นำให้กับองค์กรชั้นนำระดับประเทศและระหว่างประเทศ 2) มีความปรารถนาและสามารถพัฒนาเนื้อหาที่น่าสนใจ มีผลงานหนังสือหรือสื่ออื่นๆเพื่อแชร์เนื้อหาเหล่านั้น 3) มีประสบการณ์ทำงานในต่างประเทศ โดยเฉพาะในทวีปเอเชีย 4) มีโปรไฟล์ความน่าเชื่อถือ และวางตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติต่อหน้าผู้บริหารระดับสูง… 
 
สมองส่วนหน้าผมสะดุด “... 1) ใช่ 2) ใช่ 3) ใช่ และ 4) ก็น่าจะใช่ ” 
 
คุณผู้อ่านที่ติดตามกันคงทราบว่าผมเป็นพวกตัดสินใจด้วยสมองส่วนหลัง ชีวิตดำเนินตาม ‘จุดเปลี่ยน ’ ย้ายสายงานตามหัวใจ กลับไทยเพราะคำพูดพี่ชาย อยากแต่งงานกับประกายเพชรเพราะผลไม้ เข้าไปขอทำงานในฝันที่สลิงชอท ฯลฯ 
 
ครั้งนี้ก็เช่นกัน ยิ่งเมื่ออ่านถึงบรรทัดสุดท้าย เรด้าห์ในสมองผมส่งสัญญาณตื้ดๆๆ 
 
5) แม้งานจะกระจายอยู่ใน 14 ประเทศ แต่ผู้สมัครต้องย้ายไปประจำที่ กัวลาลัมเปอร์ เพื่อทำงานร่วมกับทีม โดยเฉพาะการทำรีเสิร์ชและพัฒนาคอนเท้นต์  ”
 
โอ้ว แม่เจ้า อันนี้จุดเปลี่ยนขนาดยักษ์
 
จะเรียกว่าจักรวาลจัดสรรหรือเปล่าไม่รู้ แต่สัปดาห์ต่อมา MD ขององค์กรดังกล่าวเผอิญบินมาที่กรุงเทพพอดี ผมจึงได้ไปนั่งคุยกับเขาที่ Plaza Athinee ตรงถนนวิทยุ
 
หลักๆงานมีสามส่วน...” ผู้บริหารเล่า “...หนึ่ง สอนหลักสูตร Leadership ให้กับองค์กรในประเทศต่างๆ สอง พัฒนาคอนเทนท์ด้านภาวะผู้นำ และ สาม พบกับผู้บริหารในองค์กรตามความจำเป็นเพื่อสนับสนุนการขายและสร้างสัมพันธ์  
 
Our vision is simple: Asian Leadership ” หัวใจแห่งผู้นำแบบเอเชีย เสน่ห์และความสำเร็จของผู้นำโลกตะวันออกคืออะไร? ต่างอย่างไรกับการนำอย่างโลกตะวันตก? ที่สำคัญเราจะผสมผสานศาสตร์ทั้งสองแบบใดให้เกิดศักยภาพสูงสุด?
 
อูววว ฟังแล้วขนลุก
 
ข้อคิดสำหรับผู้นำสมอง
 
1. ชอบสบายหรือท้าทาย นอนคิดอยู่สองเดือน สุดท้ายชีวิตจบลงที่ประโยคนี้ ‘อยากเลือกทางสบาย หรืออยากเลือกความท้าทาย’ ง่ายสุดของการเปลี่ยนแปลงคือไม่ต้องเปลี่ยน อยู่เมืองไทยสบายสุดๆ งานทำได้ดี บริษัทลงตัว ลูกค้าถูกใจ ที่ผ่านมามีแต่ความสุข นั่นคือความสบาย แต่การไปคือความท้าทาย บอกองค์กรต่างๆมาก็มาก ‘จงเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง ’ งั้นเมื่อ AEC มาเคาะถึงประตู ไฉนจะขังตัวเองไว้ใน comfort zone ให้เป็นมนุษย์ป๊อปคอร์น ที่สำคัญในสายอาชีพนี้ ไม่เคยมีคนไทยคนใดได้ ‘โกอินเตอร์ ’ มาก่อน 
 
2. อย่าลืมฟังเสียงจากหัวใจ เมื่อตัดสินใจไม่ได้ ผู้นำสมองให้โยนเหรียญ (จากตอน อย่าลืมฟังเสียงจากหัวใจ) การโยนหัวก้อยคือ วิธีสังเกตสมองตัวเอง ณ แว้บที่เหรียญออก เราเห็นด้วยกับมันหรือเห็นต่าง? ในเคสนี้พอผมลองบอกตัวเองว่า ไม่ไปนะ หลังจากนั้น พบว่าตนกระสับกระส่ายไม่เป็นอันทำอะไร ใจมันเฝ้าวนเวียนคิดเสียดายโอกาส จึงต้องบอกภรรยาว่าขอลองเลือกทางนี้ดู ปีนึงก่อนแล้วค่อยว่ากัน  

3. ทางเลือกที่สาม หนังสือเล่มโปรดของผมคือ 3rd Alternative โดย Stephen R. Covey สมองชอบตัดตัวเลือกให้เหลือเพียงสอง เช่น กรณีนี้คือไปหรือไม่ไป ถ้าอยู่ก็เสียดายโอกาส ถ้าไปก็คิดถึงสิ่งดีๆกับชาวสลิงชอท แต่ในทุกๆสถานการณ์จะมีทางเลือกที่สามแบบ Win-Win อยู่เสมอ สุดท้ายผมตัดสินใจให้เวลาตัวเองลองออพชั่น  AEC ถึงปี 2018 แผนหลังจากนั้นคือ นำประสบการณ์ที่เรียนรู้กลับมาต่อยอดที่บริษัท
ฝรั่งมีคำศัพท์ว่า Serendipity แปลว่า ความบังเอิญอันประจวบเหมาะ คล้ายลิขิตฟ้า

อาจารย์คะ มีเรื่องรบกวนปรึกษาค่ะ ” บก.ผู้ดูแลคอลัมน์กรุงเทพธุรกิจของผมมาตลอด 3-4 ปีเกริ่น 

เผอิญเรามีแผนปรับปรุงรูปเล่มใหม่ค่ะ โดยคอลัมน์ของอาจารย์จะย้ายจากวันอาทิตย์ไปอยู่วันธรรมดา ภายในหัวข้อ Smart BIZ เพื่อให้สะดวกกับกลุ่มผู้อ่านคนทำงานที่ติดตามเรื่องผู้นำสมอง... ” คุณเพ็ญอธิบาย

...อาจารย์อยากใช้โอกาสนี้ในการปรับเปลี่ยนรูปแบบคอลัมน์อย่างไรไหมคะ จะได้เริ่มวันตีพิมพ์ด้วยอะไรใหม่ๆ? ” 
 
เป็นที่มาของ Leading-Out-of-Thailand ซึ่งจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวัน ____ ที่ ____ นี้เป็นตอนแรก
 
โดยผมจะเล่าเรื่องราวการผจญภัยกับผู้นำในประเทศต่างๆ ทั้ง มาเลเซีย อินเดีย พม่า เวียดนาม จีน อินโดนีเซีย กระทั่งตะวันออกกลางอย่าง ดูไบ และ ยูเออี 
 
ลองมาติดตามดูครับว่า เมื่อผู้นำสมองโก AEC แล้วจะเผชิญกับอะไรบ้าง? 
 
อ.อภิวุฒิ พิมลแสงสุริยา บรมครูผู้เปิดเส้นทางสายนี้ให้กับผมเมื่อ 7 ปีที่แล้วบอกว่า “เมื่อไม่พร้อม ให้เริ่มเลย ” ดังนั้นสัปดาห์หน้า
 
ฮัลโหล Leading-Out-of-Thailand ครับคุณผู้อ่าน!





ดร.ธัญ ธำรงนาวาสวัสดิ์
Principal Partner
สลิงชอท กรุ๊ป

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ 19 มิ.ย. 59