Leadership is about perception ผู้นำต้องสร้างภาพ จริงหรือเปล่า?

พวกเรายินดีมาก ที่ได้เข้ามาเล่นดนตรี ให้พี่ๆทุกคนที่นี่...” หนุ่มมาดเท่ห์บนเวทีในเสื้อยืดสีดำกล่าว ในมือถือขวดน้ำ เห็นรอยสักรูปปลาชัดเจนตลอดต้นแขน ผู้คนนับร้อยข้างล่างเปล่งเสียงกึกก้องพร้อมมือที่ปรบขึ้นเหนือหัว

แต่... ถ้าจะให้มันดีกว่านี้ ออกไปเจอกันข้างนอกจะดีกว่า” คราวนี้เรือนจำแทบพังจากเสียงตะโกนโห่ร้องกระทืบเท้าด้วยความถูกใจของผู้ต้องขัง

ผมกลับมาจากต่างประเทศไม่ทันความโด่งดังของ อาทิวราห์ คงมาลัย หรือ ตูน บอดี้แสลม รู้แต่ว่าเป็นวงดนตรีร็อค เคยได้ยินเพลงติดหูของเขาบ้าง และผ่านตาการแสดงคอนเสิร์ตที่มีการกระโดดโลดเต้น วิ่งไปวิ่งมา นั่งยองๆร้อง กระทั่งปีนขึ้นไปบนเสาเครื่องเสียงยามดนตรีกระหึ่มเร้าใจ

สารภาพเลยก่อนหน้านี้ผมเข้าใจว่า ตูน ก็เป็นเพียงนักร้องห่ามๆคนหนึ่ง อคติว่าคงอินดี้ๆ มีพฤติกรรมการใช้ชีวิตตามใจตัวเองอย่างสุดเหวี่ยง สะเปะสะปะไม่ต้องแคร์ใคร จนได้มาพบเขาจริงๆในงานแห่งหนึ่ง “นี่น่ะหรือตูน บอดี้แสลม?

ชายหนุ่มร่างสูงเปรียว ใส่เสื้อนอกสีดำทับเสื้อเชิ้ตสีเข้ากัน แว่นตากรอบเข้มช่วยทำให้ใบหน้าที่คมเกลี้ยงเกลานั้นดูดียิ่งขึ้น จังหวะการพูดเนิบๆช้าๆอย่างสุขุม เหมือนคิดทุกครั้งก่อนจะให้คำตอบ ช่างขัดกันนักกับภาพที่ผมเคยเห็นบนเวที

พี่ดู๋ สัญญา เคยถามผมว่า นี่บ้านตูนเหรอ?” เขาเล่าอย่างขำๆเมื่อนึกภาพกองถ่ายยืนอยู่หน้าบ้านที่แสนจะ ‘ธรรมดา’ ของเขา หลายคนคงคิดว่า บ้านตูน บอดี้แสลม จะต้องมีแผ่นเสียง มีเครื่องเสียงลำโพงเครื่องไฟฟ้ามหึมา หรืออาจพาลคิดไปถึงเสาไฟระโยงระยางไว้ปีนเล่นเหมือนตอนอยู่บนเวทีคอนเสิร์ต

พอลงจากเวที ผมก็เป็นเพียงคนธรรมดาๆคนหนึ่ง ลากแตะเดินออกไปกินกะเพราปากซอยได้เหมือนเคยทำเมื่อสมัยเรียน

ข้อคิดสำหรับผู้นำสมอง

1. Have a purpose Rajeev Peshawaria ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Too Many Bosses; Too Few Leaders เล่าว่าจากงานวิจัยและประสบการณ์ของเขา สิ่งสำคัญอันดับหนึ่งของผู้นำที่เลิศคือ ‘มีเป้าหมายที่มีความหมาย’ ตูนพบว่าตัวเองชอบร้องเพลง “ผมไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำอยู่นั้นเป็นอาชีพ ผมตอบได้แต่เพียงว่า ผมตายบนเวทีได้เท่านั้นเอง” เขาเคยให้สัมภาษณ์สารคดี แม็กกาซีน เพลงของบอดี้สแลมไม่ได้เป็นเพียงแค่เพลง แต่มีอิทธิพลยิ่งใหญ่ต่อชีวิตผู้ฟัง ไม่ว่าจะเป็น ความเชื่อ อกหัก แสงสุดท้าย ฯลฯ

2.  Discipline and Persistenceทุกๆคนมีสิทธิที่จะฝัน เป็นนักร้องนักดนตรี เป็นคนที่มีชื่อเสียง แต่จะต้องนึกถึงเรื่องการเรียนด้วย ไม่ใช่ทิ้งการเรียนแล้วมาเล่นดนตรี ทำให้ที่บ้านไม่สบายใจ” ช่วงหนึ่งเขาลาออกจากวงดนตรีเพื่อมาทุ่มเทกับการเรียนนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรียนทั้งๆที่รู้ว่าตนเองไม่เหมาะกับงานด้านกฏหมาย “พอจบ ผมเอาใบปริญญาให้แม่เลย ทำเพื่อแม่สำเร็จแล้วนะ” สมกับที่ได้รับรางวัลลูกกตัญญูแห่งปี 2549 ผู้นำมืออาชีพคือแม้ไม่ชอบแต่ต้องทำ

3. Level Five Leader ผู้นำระดับห้าของ Jim Collins ผู้เขียนหนังสือ Good to Great คือผู้นำที่จริงใจ ผมประทับใจตูนเป็นพิเศษในคุณลักษณะนี้ของเขา มองให้ลึกลงไป เราก็ยังเห็นตัวตนของเด็กต่างจังหวัดคนหนึ่งจากสุพรรณบุรี ที่เลือกมองโลกในมุมอันสวยงาม มีความคิด และมีความหวัง ซ้อนทับอยู่บนภาพซุปเปอร์สตาร์ร็อกเกอร์

ผมคิดเสมอว่า เวลาผมได้รับค่าตอบแทนจากการแสดง มันเป็นเงินที่จ่ายให้ล่วงหน้า งานของผมที่เสร็จเรียบร้อยบนเวทีเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น งานที่เหลือต้องตามทำให้ครบคือการเป็นคนของประชนชน เป็นตัวอย่างที่ดีของสังคม...

ตูนไปเอาประโยคเด็ดๆอย่างนี้มาจากไหน? อย่างที่พูดในเรือนจำตอนไปแสดงคอนเสิร์ตให้ผู้ต้องขังฟัง? เจ้าตัวยิ้มง่ายก่อนตอบสั้นว่า “ถ้ารู้สึกก็พูดครับ ถ้าไม่รู้สึกก็ไม่พูด

อยู่ในนี้... ผมไม่รู้หรอกว่ามันลำบากแค่ไหน แต่มันคงลำบากมากๆ มันสามารถทำให้พวกพี่ๆท้อได้ แต่อยากจะบอกว่า ชีวิตยังมีพรุ่งนี้” เป็นคำกล่าวสุดท้ายของตูนบนเวทีในวันนั้น

วันเวลาไม่เคยจะหยุดเดิน อย่างไรเราคงต้องเดินไปกับมัน
เก็บทุกความผิดพลั้ง เป็นคำเตือนให้เราเข้าใจ
ชีวิตเริ่มตรงที่คำว่าฝ่าฟัน ขอเพียงใจเราเท่านั้นไม่หวั่นไหว
บทชีวิตของเรา เราจะทำให้มีความหมาย
ผู้นำต้องสร้างภาพครับ... แต่ภาพที่สร้างต้องไม่เสแสร้ง

 




ดร.ธัญ ธำรงนาวาสวัสดิ์
Principal Partner
สลิงชอท กรุ๊ป 

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ 24 ม.ค.59