ภาวะผู้นำคือการทำอะไรบางอย่างทั้งๆที่กลัว Feel the fear, but do it anyway

วันที่ 9 ตุลาคม 2555 คุณผู้อ่านทำอะไรอยู่ครับ?

ผมลองกดปฏิทินย้อนหลังไปดู พบว่ากำลังท่องเที่ยวกับครอบครัวอยู่ที่ Gold Coast  ประเทศออสเตรเลีย เด็กมากมายจากหลายชาติ คงกำลังเล่นสวนน้ำอย่างสนุกสนาน

ลูกสาวผม น้องพิน ก็คงกำลังลื่นลงสไลเดอร์ หรือเอาปืนฉีดน้ำไล่ฉีดเจ้าธีร์ผู้เป็นน้องชายอยู่

วันเดียวกันนั้นเอง เด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง อายุเพียงสิบห้าปี ถูกจ่อยิงหมายศีรษะถึงสามนัด สองนัดพลาด แต่หนึ่งนัดเจาะทะลุหน้าผากของเธอ ตัดเฉียงลงจากมุมสูง จนมาหมดแรงฝังอยู่บริเวณหัวไหล่

ใครชื่อมาลาล่า?” เด็กหนุ่มหน้าตาซีเรียสตะคอกถามบรรดานักเรียนหญิงที่นั่งอยู่เต็มรถ อำนาจปืนกลในมือทำให้ทุกคนไม่กล้าออกเสียง หากสายตาทุกคู่จับตรงไปยังเด็กสาวในเบาะด้านหน้าอย่างไม่เจตนา

พร้อมเสียงปืนที่ลั่นคำรามขึ้น ร่างเล็กฟุบลงพาดตักเพื่อนข้างๆพร้อมเสียงกรีดร้องดังลั่นรถ เลือดสดๆทะลักออกมาเปรอะเปื้อนเสื้อนักเรียนชุ่มโชก เพื่อนสนิทและคนขับรถพลอยโดนลูกหลงไปด้วย

เหตุการณ์นี้ถูกเล่าไว้ในหนังสือเรื่อง I Am Malala: The Girl Who Stood Up for Education and Was Shot by the Taliban บันทึกชีวิตของสาวน้อยชาวปากีสถานชื่อ Malala Yousafzai ผู้ยืนหยัดต่อสู้เพื่อความฝันเล็กๆของเด็กหญิงที่ต้องการไปโรงเรียน จนต้องพบกับชะตากรรมดังกล่าว

Malala Yousafzai เดินทางไปโรงเรียนทุกวันบนเส้นทางที่ผู้คนถูกสังหารเหมือนผักปลา

เพียงเธอ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เด็กไทยผู้มีอันจะกินคนหนึ่งที่บางครั้งแม่ต้องเคี่ยวเข็ญให้ทำการบ้าน
เด็กสองคน เกิดบนโลกใบเดียวกัน แต่ประสบการณ์ การเติบโต และทัศนะคติบางครั้งช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง
  
ข้อคิดสำหรับผู้นำสมอง

1. Comfort Zone คือศัตรูของผู้นำ หากหน้าที่ของผู้นำคือการสร้างความเปลี่ยนแปลง แรงต้านการเปลี่ยนแปลงส่วนหนึ่งอาจมาจาก ‘ความสบาย’ คำถามฮิตที่ผมมักเจอในหลักสูตร Leading Change เวลาสอนคนไทยคือ “เปลี่ยนแล้วจะดีจริงหรือ? ถ้าเปลี่ยนแล้วแย่ลงจะว่าอย่างไร?” ผมคิดว่าคำถามนี้จะเกิดต่อเมื่อคนถามยังคิดว่า ‘ไม่เปลี่ยนก็ได้’ แต่คนที่อยู่ในสถานการณ์อย่างมาลาล่า คงไม่ต้องถามว่าเปลี่ยนแล้วจะดีขึ้นหรือแย่ลง เพราะยังไงๆก็ต้องเปลี่ยน

2. ฝึกล้มบนฟูก ผู้นำควรหาความท้าทายใหม่ๆให้ชีวิตเร้าใจอยู่เสมอ และอย่าลืมเผื่อแผ่ไปสร้างผู้นำอื่นๆใกล้ตัวด้วย หน้าที่สำคัญของหัวหน้าคือการโค้ชลูกทีม หน้าที่สำคัญของโค้ชคือการ Stretch ให้เขาออกจากความสบาย สำหรับมาลาล่า เธอไม่มีฟูกให้ล้มเพราะการเปลี่ยนแปลงอาจนำมาซึ่งชีวิต แต่ลูกหรือลูกน้องเราทำบุญมาดีกว่านั้น ผมถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่เด็ก ตอนไปร้องไห้ทุกวันอยากกลับบ้าน แต่โตมาจึงเข้าใจว่าพอ ‘ไม่มีพ่อแม่’ คอยดูแลแล้วประสบการณ์เหล่านั้นมีประโยชน์อย่างไร  

3. ทำทั้งๆที่กลัว Feel the fear but do it anyway ประโยคฝังสมองนี้ได้มาจาก พี่จิมี่ อาจารย์พจนารถ ซีบังเกิด แห่ง Thailand Coaching Academy ยิ่งมาถูกพี่ป๊อป อาจารย์อภิวุฒิ พิมลแสงสุริยา แห่งบ้านสลิงชอตของผมกระหน่ำอีกรอบด้วยวาจาคล้ายๆกัน “เมื่อไม่พร้อม ให้เริ่มเลย”  ยิ่งจำแม่น การเป็นผู้นำไม่ใช่การมีคำตอบในทุกสิ่ง แต่การเป็นผู้นำคือก้มหน้ามุ่งไปไม่ท้อถอย ไปทั้งที่ไม่รู้ว่าจะประสบความสำเร็จหรือเปล่า ไปอย่างมาลาล่า   

หนูกลัวมาก” มาลาล่าเล่าตอนเธอถูกส่งมาที่โรงพยาบาล “หนูรู้ดีว่าพวกเขาจ้องจัดการหนูอยู่ ก่อนหน้านี้ก็ฝันร้ายทุกคืนแล้วว่าจะมีใครโผล่มาทำร้ายตอนไหน ตรงไหน อย่างไร
ซิอูดีน พ่อของเธอ เจ้าของโรงเรียนผู้ต่อสู้เพื่อสิทธิ์ทางการศึกษาของเด็กมาตลอด ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อได้รับข่าวว่ารถโรงเรียนถูกยิง 

ตอนผมมาถึงที่โรงพยาบาล มีนักข่าวและคนมุงกันอยู่เต็ม ผมรู้เลยว่าต้องเป็นมาลาล่า ลูกสาวคนเดียวของผม...” น้ำเสียงผู้เป็นพ่อสั่นเครือ

บนความกลัวคือความกล้าหาญ ซิอูดีนส่งลูกสาวคนเดียวขึ้นเครื่องบินเดินทางออกนอกประเทศเพื่อไปรับการรักษา เพราะเบื้องหลังยังมีทั้งครอบครัวตนเองที่เหลืออยู่ และครอบครัวอื่นที่ยังต้องการนักต่อสู้เพื่อขอโอกาสในชีวิต

ส่วนมาลาล่า หลังจากเธอรอดมาได้ราวปาฏิหาริย์ สาวน้อยผู้นี้ก็ยังยืนหยัดต่อสู้เพื่อการศึกษาของเด็กๆอย่างไม่ท้อ จนได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่ออายุเพียง 17 ปี น้อยที่สุดตั้งแต่มีมา

คุณผู้อ่านล่ะครับ มีอะไรที่ กลัว...แต่อยากทำ บ้างไหม?
 
 


 

ดร.ธัญ ธำรงนาวาสวัสดิ์
Principal Partner
สลิงชอท กรุ๊ป

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ 8 พ.ค 59