uploaded/content/201901/1548736733.1978-jpg

Leading Out-Of-Thailand: เปลี่ยนวิธีมองโลก

อาจารย์จะไปทำงานให้ประเทศอื่นทำไมคะ อยู่พัฒนาคนไทยดีกว่า HR ท่านหนึ่งเอ่ย เมื่อได้ข่าวว่าผมจะเดินทางออกมาทำงานต่างประเทศ

Leading-Out-of-Thailand วันนี้จะชวนคิดว่า ในยุคปัจจุบันที่เราอยู่ บางทีมุมมองนี้อาจต้องเปลี่ยนไป
สมัยคุณพ่อผมไปเรียนที่อเมริกา นักเรียนไทยมีอยู่สิบกว่าคน ไม่ว่าอยู่มหาวิทยาลัยไหน ๆ ก็รู้จักกันหมด จบแล้วทุกคนกลับมาช่วยกันพัฒนาชาติ จนแก่ก็ยังเลี้ยงรุ่นยังกินข้าวด้วยกันเป็นกลุ่มก้อน

สมัยนี้ เห็นคนเดินมาเป็นกลุ่ม ลองเอาก้อนกรวดปาไป ผมเชื่อว่ามีโอกาสถูกคนที่เป็นนักเรียนนอกมากกว่าคนที่ไม่เคยไป
คุณพ่อไปเรียนมัธยม กลับมาเยี่ยมบ้านที่เมืองไทยครั้งแรกก็เกือบจบมหาลัยแล้ว สมัยผมไปเมื่อสามสิบปีที่แล้ว อย่างเก่งก็กลับปีละครั้ง

เด็กสมัยนี้ บางคนแค่หยุดยาวสามสี่วันก็บินกลับมา “อ้าวนันท์ ยูไปเรียนอังกฤษแล้วไม่ใช่เหรอ? ” ผมทักหลานสาว “ใช่ค่ะ แต่อาทิตย์นี้โรงเรียนหยุด หนูไม่มีอะไรทำเลยกลับมา ” โฮ่ โลกเราแคบดีแท้

เด็กสมัยนี้ คำว่าประเทศไม่ได้มีความหมายเหมือนที่เคยเป็น

Hey, where are you from?” ผมถามเพื่อนของลูกที่ว่ายน้ำอยู่ในสระ เจ้าตัวทำหน้างงยิ่งนัก “What do you mean?

ผมทำหน้างงบ้าง คำถามตรูยากตรงไหน

มาถึงบางอ้อตอนได้ยินคำถามกลับ “Do you mean where I was born? Or where I grew up? Or where I lived the longest? Where I liked the most? Or where I last moved from?

เออ คำถามเราตอบยากจริง ๆ แหละ

ผู้นำอินเตอร์ต้องฝึกมองโลกแบบใหม่นี้ ซึ่งแบบฝึกหัดของคุณคือ
1. ครั้งต่อไปที่ออกไปเที่ยวต่างประเทศ ลองเปลี่ยนมุมมองจากนักท่องเที่ยวเป็นเจ้าของประเทศ
2. มีอะไรที่คุ้นเคย มีอะไรที่แตกต่าง หากเป็นคนที่นี่ คุณจะทำตัวอย่างไร?
3. ถ้าให้มาทำงาน มาอยู่ที่นี่ จะมาไหม เพราะอะไร?
4. ระหว่างทริป ลองสังเกตตัวเองว่า ใช้กรอบความคิดแบบ ‘คนไทย ’ ตอนไหนบ้าง เช่น “อาหารบ้านเราอร่อยกว่า 
5. เมื่อจับความคิดตัวเองได้แล้ว คราวนี้ลองปรับสมองตัวเองให้อินเตอร์ขึ้น ให้กว้างกว่าความเป็นไทยที่เติบโตมา
6. ส่วนขั้น Advance คือ ลองฝึกจับความคิดคนอื่นรอบตัว มีเพื่อนร่วมทริปที่ยังมองโลกแบบเก่าอยู่ไหม อย่างไร

ฟุตบอล AFC Asian Cup เพิ่งจบไป เส้นทางของทีมลูกหนังไทยหยุดอยู่ที่รอบ 16 ทีมสุดท้ายหลังทีมชาติจีนเฉือนเรา 2-1 ประตู แฟนบอลฮาร์ตคอร์หลายคน เข้าไปถล่มไอจีของนักฟุตบอล ว่าเตะยังไงถึงแพ้ ที่รับไม่ได้คือถูกเพื่อนบ้านเยาะเย้ยว่าทีมเค้าไปได้ไกลกว่า

หนึ่งในนักเตะที่ได้รับผลกระทบคือ คริสตอง โด ซึ่งเป็นผู้เล่นหลายเชื้อชาติ จนเจ้าตัวออกมาชี้แจง ผมอยากให้ลองอ่านสิ่งที่เค้าเขียน

ผมแค่อยากจะพูดคุยเรื่องนี้ให้ทุกคนเข้าใจ ผมมีความภูมิใจที่คุณปู่ของผมเป็นคนเวียดนาม และเขาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยมาตลอด ผมมีความภาคภูมิใจเหมือนกับคุณพ่อของผมที่เขาเกิดในประเทศไทย และได้รับการเลี้ยงดูอยู่ในประเทศไทยมาตลอด พอๆ กันกับที่ผมมีความภาคภูมิใจที่คุณแม่ของผมเป็นคนฝรั่งเศส ผมภูมิใจที่มีส่วนหนึ่งในสังคมปัจจุบัน ที่มีหลายเชื้อชาติ หลายวัฒนธรรม เหมือนกับคนหลาย ๆ คนที่อยู่บนโลกใบนี้มาจนถึงปัจจุบัน การที่มีหลายเชื้อชาติ หลายวัฒนธรรมนั้นสร้างให้ผมเจริญเติบโตเป็นผมคนนี้ในวันนี้ได้ 

ผมดีใจกับทีมเวียดนาม และผมก็ดีใจด้วยกับฟุตบอลเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สิ่งที่ทำให้ทีมจากอาเซียนทุกทีมแข็งแกร่งขึ้น เราทุกคนควรเป็นกำลังใจให้กันและกัน สนับสนุนซึ่งกันและกัน แล้วเราทีมอาเซียนทุกทีมจะมีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นไปอีก เรามาร่วมมือ ร่วมความสามัคคีและความเป็นหนึ่งเดียวกันเถิด เปิดความคิดของเราให้กว้างไกล นี่คือปี 2019 แล้ว (ปีไทย 2562) 

ไม่ว่าผลการแข่งขันกีฬาของเราจะเป็นอย่างไร คริสตอง โด ได้ใจผมไปเต็ม ๆ

Habit เกิดขึ้นจาก Focus และ Repetition หากเราปล่อยให้สมมองติดกับดักที่ตัวเองสร้างขึ้น เราก็จะมีแค่เคยมีเคยเป็น ยิ่งถ้าสิ่งนั้นไม่สร้างประโยชน์ ก็ไม่ต่างอะไรกับการเม้นท์ไอจีโยนความผิดให้ผู้อื่น

หากเราฝึกโฟกัสสมอง แผนที่ของเราก็สามารถเปลี่ยนไปได้ หากเราคิดว่าเราเป็นคนไทย เราก็จะมองโลกอย่างไทย ๆ หากอยากไปอินเตอร์ เราอาจต้องเปลี่ยนวิธีมองโลกใหม่ให้กว้างขึ้น

อยู่ที่คุณแล้วล่ะครับ ว่าจะเลือกมองอย่างไร
 




ดร. ธัญ ธำรงนาวาสวัสดิ์
Principal Partner
Slingshot Group
 

ที่มา : หนังสือพิมพ์ กรุงเทพธุรกิจ
คอลัมน์ Leading Out-Of-Thailand: เปลี่ยนวิธีมองโลก
ฉบับวันที่ 28 มกราคม 2562